દેશી ધમાચકડી

દેવ, ચૂપ રહેવું, જમવું ને એવું બધું…

Posted in ગમ્મત, દેવ, હાસ્ય by અશ્વિન on ડિસેમ્બર 30, 2010

હું, મારો ૫ વર્ષનો પુત્ર દેવ અને ઇંડિયા થી હમણાં આવેલા મારા પપ્પા, કાલે જ પૂરી થયેલી ભારત-દક્ષિણ આફ્રિકા વચ્ચે રમાયેલી બીજી ટેસ્ટ મેચ ની હાઈલાઈટ્સ જોતા હતા.
ક્રિકેટ માં હજુ નવી નવી (અ)સમજણ ધરાવતા દેવ ને ચોક્કા-છગ્ગા મારે તો જ મજા આવે બાકી થોડી વાર બેસી ને ઉભો થઇ જાય અને એની પ્રવૃત્તિ ચાલુ કરી દે.
હાઈલાઈટ્સ જોતા જોતા રાબેતા મુજબ દેવ ના સવાલો નો મારો ચાલુ હતો.
હું મોટા ભાગે ભોળા(!) અને નિર્દોષ ભાવે એના લગભગ બધા સવાલો ના જવાબો આપવાની બાહોશ કોશિશ કરતો હોવ છું અને સાથે સાથે એ પણ ધ્યાન રાખતો હોવ છું કે જવાબ આપતી વખતે નાના છોકરા ને પટાવતા હોઈએ એમ જવાબો ના ગોટા ના વાળું પણ હકીકત માં જે સાચું હોય તે સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરું.

તો આ રહ્યા દેવના સવાલો, મારા જવાબો અને દેવના પ્રતિ-સવાલો:

સ: આણે કેમ હેલ્મેટ પહેરેલી છે અને બીજા બધાએ નથી પહેરી?
જ: એ બેટિંગ કરે છે ને એટલે એના તરફ સ્પીડ માં બોલ આવે ત્યારે એને વાગી ના જાય એટલે. બીજા બધા ફિલ્ડીંગ કરે અને બોલ આવે ત્યારે પકડવાનો હોય.

સ: (શોર્ટ લેગ પર હેલ્મેટ પહેરી ને ઉભેલા પુજારા ને જોઈ ને) તો આની પાસે તો બેટ નથી તોયે એણે કેમ હેલ્મેટ પહેરી છે?
જ: એણે એકદમ બેટ્સમેન ની નજીક ઉભું રહેવાનું હોય એટલે બોલ વાગી ના જાય એટલે.

સ: આણે કેમ પાટો બાંધ્યો છે? એને વાગ્યું હોય એટલે?
જ: ના એણે હાથ ના પેડ બાંધ્યા છે, હાથ માં વાગે નહિ ને એટલે.

સ: આ કોણ છે? (૨-૩ ખેલાડી સામે જોઈ ને)
જ: આ સચિન છે, આ ઝહિર ખાન છે, આ ધોની છે.

સ: (એ સવાલ કે જેનો પ્રતિ-સવાલ એકદમ અઘરો હતો અને જેણે મને આ પોસ્ટ લખવા પ્રેર્યો, હજી હસવું આવે છે) શ્રીસાંત(કે શ્રીસંત) સામે જોઈ ને, આ કોણ છે?
જ: એ શ્રીસાંત છે.

સ: (૫-૧૦ સેકંડ પછી) કેમ એ ચૂપ રહે એટલે?
જ: …….. (મને ખબર ના પડી એના બાઉન્સર સવાલ ની અને મારું ધ્યાન જોવામાં હતું)

સ: કેમ પપ્પા, એ ચૂપ જ રહેતો હોય એટલે?
જ: ના એ ક્યાં ચૂપ રહે છે. એ તો બહુ ધમાલ કરે.

હવે મારી પત્ની જે અત્યાર સુધી મૂક હતી, એને દેવ નો બાઉન્સર સમજાયો અને મને સમજાવ્યું.
હું શ્રીસાંત એમ બોલ્યો, એમાં પાછળ નો “સાંત” શબ્દ દેવ ને “શાંત” જેવો લાગ્યો.
એટલે એને થયું કે આ બાળક એની સરખામણીમાં વધુ શાંતિ રાખતો હશે અને ચૂપ રહેતો હશે.
તેથી તેણે ઉપર મુજબ નો સવાલ કર્યો. અમે લોકો એટલું હસ્યા કે હજુ આજે પણ એ પ્રસંગ યાદ કરી ને હું હસું છું.

આગળ વધીએ:
સ: (લંચ ના સમય પર બધા ખેલાડી ચાલવા માંડ્યા એ જોઈ ને) આ બધા ક્યાં જવા માંડ્યા?
જ: લંચ નો સમય થયો એટલે બધા જમવા જાય છે.

સ: એ લોકો પણ જમે?
જ: જમે તો ખરા જ ને બેટા. બરાબર જમે નહિ તો બરાબર રમી ના શકે.

સ: ક્યાં જમવા જાય એ બધા?
જ: ત્યાં એનો અલગ રૂમ હશે જમવા માટેનો એમાં.

સ: એ લોકો શું જમે?
જ: એ તો એ લોકો જે ખાતા હોય એ હશે બધું, રોટલી ને શાક ને એવું બધું…

સ: આપણને કેમ નથી બતાવતા એ લોકો જમે તે.
જ: (મન માં કીધું આપણે અહી એ લોકો ક્રિકેટ રમે એ જોવાના પૈસા અને સમય ખર્ચીએ છીએ, નહિ કે એ લોકોએ ગળચવા માટે કઈ પદ્ધતિ વિકસાવી છે એ જોવા…) આપણ ને એ ના બતાવે બેટા. એ લોકો રમતા હોય એ જ બતાવે.

વાહ! મારા બેટા ની સિક્સર…

Posted in અંગત, હાસ્ય by અશ્વિન on મે 25, 2009

ત્રણ દિવસ ના લોંગ વિકએન્ડમાં મારા મિત્ર પરેશ ને ત્યાં કનેક્ટીકટ ગયા હતા.
આ ઉનાળાનું પહેલું, સારા હવામાનવાળું, લોંગ વિકએન્ડ હોવાથી રસ્તા પર વાહનો નો ચક્કાજામ સર્જાયો હતો. ૧૩૪ માઈલનું અંતર કાપવા માટે ખાસ્સા ૪-૪.૫ કલાક નો સમય લાગ્યો.
એટલે રસ્તામાં એક સર્વિસ એરિયામાં થોડા હળવાફૂલ થવા થોડીક વાર રોકાયા.
ત્યાં એક આઈસ્ક્રીમની દુકાન પર લાગેલા આઈસ્ક્રીમના રળિયામણા દ્રશ્યો(ફોટા) જોઇને મારો ત્રણ વર્ષનો પુત્ર દેવ બોલ્યો – “મમ્મી, અહિયાં આઈસ્ક્રીમ ના હોય પણ ખાલી એના ફોટા જ હોય ને?”
હું અને મારી પત્ની, એની વાત સાંભળીને ઘણું હસ્યા અને એ પણ યાદ આવ્યું કે આવું ક્યારેક અમે એને, એ જયારે વધુ નાનો હતો અને તેને શરદી હતી ત્યારે, એકાદ વાર કહેલું. મારા બેટા ને બધું બરાબર યાદ છે હો માળું અને બધું હવે અમારી પર ઠોકે છે લાગ જોઈ જોઈ ને.
દેવ

મારો પુત્ર દેવ